2015/10/04

Recenzja #69 - James Dashner „Próby ognia”


„Próby ognia” to kontynuacja pierwszego tomu powieści Jamesa Dashnera „Więzień Labiryntu”. Którego nie dało się nie pokochać. Mówię tutaj oczywiście o książce, a nie o filmie. Obejrzałam ekranizację i pozwólcie jednak, że przemilczę ten temat. Albo powtórzę to raz. To totalny niewypał, totalna kupa klumpu. Nie wierzę, że można było zepsuć tak dobrą powieść ekranizacją. Jestem pewna, że nie obejrzę ekranizacji drugiego tomu. Totalnie mój obraz by się zniekształcił.

Autor: James Dashner
Tytuł: Próby ognia (tom 2)
Cykl: Więzień Labiryntu
Wydawnictwo: Papierowy Księżyc
Strony: 424

Jeśli chcecie zapoznać się z recenzją pierwszego tomu zapraszam Was do linku poniżej:
 
Wracając do „Prób ognia”, to muszę powiedzieć, że moja przygoda z Thomasem i jego przyjaciółmi rozwinęła się jeszcze bardziej. Pierwszą część trylogii pochłonęłam w niecałe dwa dni - nawiasem mówiąc - wyjątkowo szybko i miło czytało mi się książkę. Wracając znów do tej historii przeżyłam z bohaterami przeróżne chwile - raz smutku oraz radości. Oczywiście nie zabrakło też przerażających zwrotów akcji oraz sytuacji. Spodziewałam się wielu zmian, ale to co zostało dla nas czytelników przygotowane znowu spowodowało, że troszkę się myliłam.

Labirynt miał ustalone zasady. Wszystko co tam się działo miało swój plan. Panowało tam bądź co bądź bezpieczeństwo mimo że panowały tam też niewątpliwie chwile grozy. Jednym plusem przemawiającym za tym, że było tam bezpieczniej, jest fakt, że chłopcy byli zamknięci. Otoczeni murami oraz korytarzami, które ciągnęły się kilometrami. W Strefie pojawiła się Teresa i to ona wszystko zmieniła. Zapoczątkowała koniec. Ale czy to na pewno jest koniec? A może dla Stwórców, był to dopiero początek? Kiedy udało im się uciec z Labiryntu, wszyscy myśleli, że przyszedł wyczekiwany spokój, że nic im już się nie stanie. Nadzieje o których marzyli w końcu się spełnią, a cała historia, kiedyś w przyszłości zostanie przez nich zapomniana. Niestety. Po ucieczce z Labiryntu, naszych bohaterów czekają kolejne zadania. Kolejny Etap, nazwany etapem prób. Po raz kolei młodzież zostaje poddana śmiertelnemu wyzwaniu, z którym to poradzą sobie tylko najsilniejsi.

Szczerze to zaczynam mieć coraz większą niechęć do DRESZCZu, za to co sobie wykombinowali. Otóż postawili oni pewne ultimatum. Ci, którzy przetrwali Labirynt muszą przejść najbardziej spaloną część świata w ciągu dwóch tygodni, lub zginą. Wiadomo, że wszyscy ci chłopcy są zdeterminowani i mimo że męczy ich to wszystko postanawiają, że się nie poddadzą. Jakby tego było mało Teresa znika bez śladu, a w jej miejsce pojawia się nowy - Arias. Chłopak, który wywołuje zamieszanie wśród Sreferów, ale przedstawia on całkiem podobną historię, która nieróżni się od ich historii, z wyjątkiem jednego małego szczegółu, który potem jeszcze bardziej komplikuje całą sprawę.

I tak rozpoczął się kolejny eksperyment naukowy, który ma dowieźć, że istnieje sposób aby ocalić ludzkość i świat. Świat, z którym muszą zmierzyć się chłopcy jest okropny. Spalona przez Pożogę Ziemia, Poparzeńcy i zdrada. Te trzy czynniki powodują, że zamiast wolności bohaterowie powieści stoją przed kolejną ciężką walką, której cena jest bardzo wysoka, ponieważ chodzi o ich własne życie. Kontynuacja pierwszego tomu jest świetną pozycją. Pojawia się w niej jeszcze więcej akcji i dynamiki, tutaj autor już nigdzie nas nie wprowadza. Oczywiście dostajemy odpowiedzi na poszczególne pytania, ale powoduje on także to, że znowu zaczynamy wątpić i przyjmować te wszystkie emocje jak lecą. W moim przypadku tak było. Z każdym kolejnym rozdziałem myślałam, że mnie coś rozniesie. Bohaterowie nie stracili swojej indywidualności i charakteru, zachowanie zawsze pasuje do sytuacji, a realność i naturalność jest bowiem wpisana w tę trylogię. Również zdawałam sobie z tego sprawę, że w końcu wpadnie ten jeden wątek, którego nie było w pierwszym tomie, a mianowicie chodzi mi tutaj o wątek romantyczny. Jest go niewiele, to fakt, ale pojawił się on i tutaj mogę powiedzieć tylko tyle, że nie lubię Teresy. Wiele namieszała w głowie Thomasowi, ale nie tylko jemu, bo także mi. Dlatego moja sympatia do niej osłabła i to znacząco.

Tak na dobrą sprawę nie wiem co mogę napisać, aby nie zdradzić fabuły. W książce tak dużo się dzieje, dlatego też staram się za dużo nie pisać, bo zepsułabym niespodziankę podczas czytania. Mam nadzieję, że uda mi się, kiedyś przeczytać trzeci tom trylogii „Lek na śmierć” i dowiedzieć się jak zakończyła się ta historia. Jestem pewna, że szykują się kolejne niemałe emocje, bo obie części, zarówno pierwsza jak i druga to coś innego i oryginalnego. Pomysłowość autora sprawia, że nie mogę powiedzieć, że nie trzeba tego przeczytać. Otóż trzeba i jeśli nie zapoznaliście się jeszcze z tą wspaniałą według mnie inną historią. Nadróbcie zaległości, po prostu to zróbcie!

okładka książki/google.com/grafika


9 komentarzy:

  1. To nie fair!! Ty skończyłaś już drugą część, a ja nawet nie zaczęłam pierwszej!! Mam nadzieję, że niedługo to się zmieni ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Uwielbiam tę serię, chociaż w moim przypadku zarówno książki, jak i filmy są świetne. Uwielbiam w wersji ekranowej to, że reżyser nie trzyma się sztywno ram powieści, ale pozwala sobie na pewną dowolność, przez co naprawdę całość tworzy ciekawą kompozycję. ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Zostałaś nominowana do Tagu książkowego, szczegóły w linku: http://chaosmysli.blogspot.com/2015/10/be-room-cliff-book-tag.html :)
    Pozdrawiam
    A.

    OdpowiedzUsuń
  4. To nie do końca moje klimaty jednakże nie skreślam całkowicie tej serii. Dobrze że mówisz jak było z ekranizacja. Teraz wiem że w razie czego nie zabierać się najpierw za film :D

    OdpowiedzUsuń
  5. Trylogia przeczytana jednym tchem pół roku temu! Uwielbiam tego typu książki <3 Czekam na prequel, bo jestem tak zachwycona tą serią !
    Super recenzja :)
    Mój Blog - zerknij! Zapraszam :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Wiem komu się spodoba ta książka. :) A co do pierwszego tomu - nie czytałam. Ale film za to oglądałam, po czym żałowałam, że obejrzałam, bo wolałam najpierw przeczytać. Troszkę zagmatwane, ale tak często mam. Do drugiego tomu też mnie zachęciłaś i czekam w sumie na kontynuację filmu. :)
    Pozdrawiam cieplutko!

    OdpowiedzUsuń
  7. Seria intryguje mnie od dawna a ty utwierdziłaś mnie w przekonaniu że muszę to zrobić jak najszybciej. Szczególnie że chce też obejrzeć film.

    Pozdrawiam
    blog--ksiazkoholiczki.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. Fajnie recenzujesz książki ale za filmy się raczej nie bierz ;/

    OdpowiedzUsuń
  9. Fajnie recenzujesz książki ale za filmy się raczej nie bierz ;/

    OdpowiedzUsuń

Na każde komentarze staram się odpowiadać albo pod postem, albo na waszych blogach, dziękuje :*